Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Φλώρου καὶ Λαύρου μαρτύρων, Ἰουλιανῆς μάρτυρος

«Ὁ κλέπτων μηκέτι κλεπτέτω, μᾶλλον δὲ κοπιάτω ἐργαζόμενος τὸ ἀγαθὸν ταῖς χερσίν, ἵνα ἔχῃ μεταδιδόναι τῷ χρείαν ἔχοντι» (Ἐφεσ. δ’ 28).

Ἡ κλοπὴ εἶναι ἀδίκημα, ποὺ στρέφεται κατὰ τῆς περιουσίας καὶ τῶν ἀγαθῶν τοῦ πλησίον μας. Ὅσον δὲ καὶ ἂν ὑποτεθῇ ὅτι ὁ πλησίον μας ἔχει πολλὰ καὶ ὅτι ὁ κλέπτης εὑρέθη εἰς κάποιαν ἀνάγκην, ἡ κλοπὴ δὲν παύει νὰ εἶναι πρᾶξις ἀδικίας. Διότι μὲ τρόπον δόλιον ἔρχεται ν’ ἀφαιρέσῃ ὅσα ἀνήκουν εἰς ἄλλον, νὰ τοῦ στερήσῃ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἐκεῖνος ἀπέκτησε διὰ τῆς ἐργασίας του καὶ τὰ χρησιμοποιεῖ διὰ τὰς ἀνάγκας του. Ὁ κλέπτης παραμερίζει τὸν νόμον τῆς ἐντίμου ἐργασίας, ποὺ ἔθεσεν ἐξ ἀρχῆς ὁ Δημιουργός, καὶ ζητεῖ νὰ καθιερώσῃ νέον τρόπον διὰ τὴν ἀπόκτησιν ἀγαθῶν, τὸν τρόπον τῆς ἁρπαγῆς τῶν ξένων ἀγαθῶν. Διὰ τὸν Χριστιανὸν ὅμως, καὶ διὰ κάθε τίμιον ἄνθρωπον, ἡ κλοπὴ εἶναι ἀτιμία. Δι’ αὐτὸ ὁ κλέπτης, ἐὰν θέλῃ νὰ ἔχῃ σχέσιν μὲ τὸν Θεόν, τὸν Θεὸν τῆς δικαιοσύνης, πρέπει ν’ ἀφήσῃ τὴν κλοπήν, νὰ μάθη δὲ νὰ ἐργάζεται καὶ νὰ κοπιάζη, ὥστε καὶ αὐτὸς νὰ ζῇ, ἀλλὰ καὶ ἄλλους νὰ εἶναι εἰς θέσιν νὰ βοηθήσῃ.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής