Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ὡσηὲ τοῦ προφήτου

«Ρίζα πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως» (Α’ Τιμόθ. στ’ 10).

Εἰς τὸ βάθος τῆς γῆς ὑπάρχουν πάντοτε ρίζαι πολλαί, ἀπὸ τὰς ὁποίας φυτρώνουν φυτὰ διάφορα ἢ καὶ δένδρα μεγάλα. Παρομοίως εἰς τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου ρίζα κακὴ γίνεται ἡ φιλαργυρία, δηλαδὴ ἡ ἀγάπη καὶ προσκόλλησις εἰς τὸ χρῆμα. Ἡ ἀγάπη αὐτή, ποὺ φθάνει καὶ μέχρι λατρείας, δὲν ἀργεῖ νὰ παρουσιάση ὀλεθρίαν ἐπίδρασιν εἰς τὴν ζωὴν τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ ἀπόστολος Παῦλος λέγει, ὅτι ἡ φιλαργυρία εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν. Καὶ δὲν λέγει καμμίαν ὑπερβολήν. Διότι ὁ φιλάργυρος παύει ν’ ἀγαπᾷ τὸν Θεὸν καὶ θεόν του κάμνει τὸ χρῆμα. Γίνεται ἐγωϊστὴς καὶ παύει νὰ ἐνδιαφέρεται διὰ τὸν πλησίον του· προχωρεῖ ἀκόμη καὶ εἰς ἀδικήματα καὶ ἐγκλήματα. Δημιουργεῖ σκάνδαλα καὶ ἔχθρας καὶ ἐπισύρει ἐναντίον του τὴν κατακραυγὴν τῆς κοινωνίας, ἴσως καὶ τὴν ἐπέμβασιν τοῦ νόμου, ἀσφαλῶς δὲ τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ. Καὶ τὸ κατάντημα εἶναι, ὅτι ὁ χρηματολάτρης χάνει τὴν πίστιν του, χωρίζεται ἀπὸ τὸν Θεόν, βυθίζεται εἰς τὴν ἀπώλειαν καὶ τὴν δυστυχίαν.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής