Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Θέκλης μεγαλομάρτυρος

«Ἐν ἡμέρα θλίψεώς μου τὸν Θεὸν ἐξεζήτησα καὶ οὐκ ἠπατήθην. Ἐμνήσθην τοῦ Θεοῦ καὶ εὐφράνθην» (Ψαλμ. οστ’ 3, 4).

Ὅταν τὰ παιδιὰ ἀσθενοῦν καὶ ὑποφέρουν, τότε περισσότερον οἱ γονεῖς εὑρίσκονται κοντά των. Καὶ ὅταν ὁ ἄνθρωπος δοκιμάζῃ στενοχωρίας καὶ θλίψεις, τότε περισσότερον εὑρίσκεται πλησίον του ὁ Θεός, ὁ Πατὴρ ὁ οὐράνιος. Εἶναι αὐτὸς ἡ πηγὴ τῆς ἀγάπης καὶ δι’ αὐτὸ εἶναι Θεὸς τῆς παρηγορίας. Πρέπει λοιπὸν ὁ πονεμένος να στρέφεται εἰς Αὐτὸν μὲ πίστιν θερμοτέραν, μὲ ἐλπίδα ζωηροτέραν. Ἴσως καταφεύγομεν τότε καὶ εἰς ἀνθρώπους καὶ ζητοῦμεν νὰ εὕρωμεν κοντά των συμπάθειαν καὶ στοργήν, βοήθειαν καὶ ἐπικουρίαν. Ἐν τούτοις δὲν συναντῶμεν πάντοτε τὴν δικαίαν κατανόησιν. Δὲν ἐννοοῦν οἱ ἄλλοι τὸν πόνον μας, μολονότι εἶναι ἄνθρωποι ὁμοιοπαθεῖς. Ἴσως ἡ καρδιά των δὲν ἐγνώρισε τὸν παλμὸν τῆς ἀγάπης. Ὁ Θεὸς ὅμως εἶναι πλούσιος εἰς εὐσπλαγχνίαν. Ἑπομένως, ὅταν εἰς τὴν θλῖψιν μας τὸν ζητοῦμεν, δὲν θὰ εὑρεθῶμεν ἠπατημένοι. Καὶ μόνον ἡ ἐνθύμησις τοῦ Θεοῦ εἶναι ἱκανὴ νὰ μᾶς δώσῃ παρηγορίαν καὶ χαράν.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής