Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ἀβερκίου ἐπισκ. Ἱεραπόλεως, Ἀλεξάνδρου κλπ. μαρτ.

«Δοξάσατε τὸν Θεὸν ἐν τῷ σώματι ὑμῶν καὶ ἐν τῷ πνεύματι ὑμῶν, ἅτινά ἐστι τοῦ Θεοῦ» (Α’ Κορινθ. στ’ 20).

Καὶ ἡ ψυχὴ καὶ τὸ σῶμα, ποὺ ἀποτελοῦν τὸν ἄνθρωπον, εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ. Καὶ τόσην παρουσιάζουν σοφίαν καὶ ἁρμονίαν καὶ τελειότητα, ὥστε νὰ κινοῦν τὸν θαυμασμὸν καὶ νὰ γίνωνται ἀφορμή δοξολογίας πρὸς τὸν πάνσοφον Δημιουργόν. Ἀλλ’ ὁ Θεὸς εὐχαριστεῖται νὰ τὸν δοξάζωμεν περισσότερον μὲ τὰ ἔργα μας καὶ μὲ τὴν καθημερινήν μας ζωήν. Διότι μὲ αὐτὰ εἶναι δυνατὸν νὰ δοξάζεται ὁ Θεὸς ἢ, ἀντιθέτως, νὰ καταφρονῆται καὶ βλασφημῆται. Ὅταν μὲ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχὴν δουλεύῃ ὁ ἄνθρωπος εἰς τὴν ἁμαρτίαν, γίνεται ἀφορμὴ ὥστε νὰ βλασφημῆται τὸ ἅγιον ὄνομα τοῦ Θεοῦ. Ὅταν ὅμως μὲ ὅλην τὴν ψυχήν μας καὶ τὴν καρδίαν μας, μὲ ὅλας τὰς σκέψεις μας καὶ τὰς ἀποφάσεις μας, ἀλλὰ καὶ μὲ ὅλας τὰς σωματικάς δυνάμεις καὶ ἱκανότητας έργαζώμεθα τὸ ἀγαθόν, τὸ δίκαιον, τὸ καθῆκον, γινόμεθα τότε ἀφορμή δοξολογίας πρὸς αὐτόν. Ἂς τὸν δοξάζωμεν λοιπὸν πάντοτε μὲ τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν μας, διὰ νὰ δοξασθῶμεν καὶ ἡμεῖς μίαν ἡμέραν πλησίον Του.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής