Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Χαρίτωνος ὁμολογητοῦ, Βαρούχ τοῦ προφήτου

«Ἀπόκειται τοῖς ἀνθρώποις ἅπαξ ἀποθανεῖν, μετὰ δὲ τοῦτο κρίσις» (Ἑβρ. θ’ 27).

Τὸ βεβαιότερον πρᾶγμα εἰς τὴν συνέχειαν τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς εἶναι ὁ θάνατος. Καρπὸς τῆς παρακοῆς τοῦ ἀνθρώπου καὶ τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεόν, ἔρχεται ὁ θάνατος ἀπρόβλεπτος, κατὰ τρόπον καὶ εἰς ὥραν ποὺ δὲν περιμένομεν, διὰ νὰ δώση τέλος εἰς τὴν ἐπίγειον ζωήν. Θέτει τέρμα εἰς τὰς εὐτυχίας καὶ τὰς δυστυχίας τοῦ κόσμου, ἀποχωρίζει τὸν ἄνθρωπον ἀπὸ τὰ ὑλικὰ ἀγαθά, τὸν ἁρπάζει ἀπὸ τὴν οἰκογένειάν του καὶ ἀπὸ τὴν πατρίδα του, χωρίς ν’ ἀφήνῃ καμμίαν ἐλπίδα ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ εὕρῃ καὶ πάλιν τὴν ἐπίγειον κατοικίαν του. Ἀλλὰ συγχρόνως ὁ θάνατος ἀνοίγει ἕνα στάδιον νέον. Γίνεται ἀρχὴ νέας ζωῆς, ποὺ ἁπλώνεται πέραν τοῦ τάφου. Ἐὰν τὸ σῶμα διαλύεται καὶ ἀφομοιώνεται μὲ τὴν γῆν, ἀπὸ τὴν ὁποίαν ἐπλάσθη, ἡ ψυχὴ ὅμως, τὸ κυριώτερον συστατικὸν τοῦ ἀνθρώπου, μένει ἀδιάλυτος καὶ ἀθάνατος. Καὶ ἡ ψυχὴ πρόκειται νὰ λογοδοτήση. Διότι ὁ Θεός, ὁ παντογνώστης καὶ δίκαιος, θὰ κρίνη τὸν τρόπον τῆς ζωῆς μας. Καὶ ἡ κρίσις αὐτὴ θὰ κανονίσῃ τὸ αἰώνιον μέλλον μας.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής