Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Τῆς μυροφ. Μαρίας τῆς Μαγδαληνῆς, Μαρκέλλης μάρτ.

«Τί ἔχεις, ὃ οὐκ ἔλαβες; Εἰ δὲ καὶ ἔλαβες, τί καυχᾶσαι ὡς μὴ λαβών;» (Α’ Κορινθ. δ’ 7).

Ὅλα τὰ φυσικά χαρίσματα καὶ αἱ ἱκανότητες καὶ τὰ τάλαντα, ὅσα παρουσιάζει ὁ ἄνθρωπος, εἶναι χαρίσματα καὶ δῶρα, μὲ τὰ ὁποῖα ὁ Θεὸς τὸν ἐπροίκισεν ἐξ ἀρχῆς. Καὶ ἂν πολλοὶ κατορθώνουν νὰ καλλιεργήσουν τὰ φυσικά των προσόντα, καὶ αὐτὸ τὸ ὀφείλουν εἰς τὸν Θεόν, ποὺ ἔδωκεν εὐνοϊκάς περιστάσεις. Τὸ νὰ καυχᾶται λοιπὸν ὁ ἄνθρωπος διὰ τὰ προτερήματά του καὶ τὰ προσόντα του, τὸ νὰ ἀλαζονεύεται καὶ νὰ ὑψώνῃ τὸν ἑαυτόν του καὶ νὰ αὐτοθαυμάζεται καὶ νὰ κομπορρημονῇ καὶ νὰ βλέπῃ ὅλους τοὺς ἄλλους μικροτέρους καὶ κατωτέρους του, αὐτὸ πράγματι εἶναι ἀνοησία καὶ ἐλαφρότης. Τί καλὸν ἔχεις ποὺ νὰ μὴ τὸ ἔλαβες ἀπὸ τὸν Θεόν; ἐρωτᾷ τὸν ἄνθρωπον αὐτὸν ὁ ἀπόστολος Παῦλος. Καὶ ἂν ὅλα τὰ χαρίσματα τὰ ἔλαβες ἀπὸ τὸν Θεόν, εἰς τὸν ὁποῖον χρεωστεῖς καὶ αὐτὴν τὴν ὕπαρξίν σου καὶ τὴν ζωήν σου, διατί τότε νὰ καυχᾶσαι, ὡσὰν νὰ τὰ ἐδημιούργησες ὁ ἴδιος εἰς τὸν ἑαυτόν σου; Ὁ ἀλαζὼν λησμονεῖ τὸν εὐεργέτην Θεὸν καὶ εἰς τὴν θέσιν του ὑψώνει τὸν ἑαυτόν του.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής