Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ναζαρίου, Γερβασίου κλπ. μαρτύρων, Κοσμᾶ ποιητοῦ

«Ἔσωσας ἡμᾶς ἐκ τῶν θλιβόντων ἡμᾶς καὶ τοὺς μισοῦντας ἡμᾶς κατήσχυνας» (Ψαλμ. μγ’ 8).

Ἡ ἀδικία δὲν ἔπαυσε ποτὲ νὰ παρουσιάζεται ὑπὸ διαφόρους μορφάς μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων. Ἀδικοῦνται πρόσωπα, καὶ ἰδίως οἱ μικροὶ καὶ ἀδύνατοι, ποὺ δὲν ἠμποροῦν νὰ ὑπερασπίσουν τὸ δίκαιόν των. Ἀδικοῦνται ἀκόμη καὶ ὁλόκληροι λαοί, καὶ ἰδιαιτέρως τὰ μικρὰ ἔθνη, κατὰ τῶν ὁποίων ἐκστρατεύουν κράτη μεγάλα καὶ ἰσχυρά. Καὶ φαίνεται μὲν εἰς τὴν ἀρχὴν ὅτι ἐχθροί, ποὺ ἀδικοῦν καὶ καταπιέζουν καὶ καταστρέφουν καὶ σκορπίζουν τὴν δυστυχίαν, πραγματοποιοῦν τοὺς σκοπούς των καὶ δι’ αὐτὸ πανηγυρίζουν θριάμβους καὶ νίκας. Ἔρχεται ὅμως ἔπειτα καιρός, ποὺ οἱ ἄνθρωποι τῆς ἀδικίας, κατά τρόπον ἀνέλπιστον δι’ αὐτούς, συντρίβονται καὶ καταισχύνονται καὶ ἐξαφανίζονται. Καὶ τότε οἱ ἀδικηθέντες ποὺ ἤλπιζαν εἰς τὴν θείαν δικαιοσύνην, ἐννοοῦν καὶ ὁμολογοῦν μὲ χαράν, ὅτι τὴν σωτηρίαν καὶ τὴν ἐλευθερίαν των τὴν ὀφείλουν εἰς τὴν βοήθειαν τοῦ Θεοῦ. Αὐτὸς πράγματι λυτρώνει ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ ἀδικοῦν καὶ μᾶς θλίβουν. Αὐτὸς πληρώνει μὲ καταισχύνην τοὺς ἀνόμους ἐχθρούς.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής