Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Ἰακώβου ἀποστ., Ἀβραὰμ τοῦ δικαίου, Δωροθέου ὁσίου

«Οὐδὲν εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα· ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα» (Α’ Τιμόθ. στ’ 7, 8).

Πολλαὶ ἀνησυχίαι, πολλαὶ προσπάθειαι, πολλοὶ κόποι διὰ τὴν ἐξοικονόμησιν τῆς τροφῆς, τῆς ἐνδυμασίας, τῆς στέγης. Ἀλλὰ τὸ ζήτημα αὐτὸ γίνεται πολύπλοκον καὶ δύσκολον ἕνεκα τῆς πλεονεξίας. Δὲν ἀρκούμεθα δηλαδή εἰς ὅσα πράγματα χρειαζόμεθα, ἀλλὰ ζητοῦμεν πάντοτε τὰ πολλά, τὰ περιττά, τὴν πολυτέλειαν. Ὅσα καὶ ἂν κερδίζωμεν, μᾶς φαίνονται ὀλίγα καὶ διαρκῶς ζητοῦμεν τὰ περισσότερα. Δι’ αὐτὸ μᾶς βασανίζει ἡ μέριμνα ἡ τυραννική. Ἂς λάβωμεν ὅμως ὑπ’ ὄψιν, ὅτι ἡ ἐπίγειος ζωή μας εἶναι πολὺ σύντομος. Ἂς σκεφθῶμεν ὅτι, ἅμα φύγωμεν ἀπὸ τὸν κόσμον αὐτόν, τίποτε ἀπολύτως ἀπὸ τὰ ὑλικὰ ἀγαθὰ δὲν θὰ παραλάβωμεν μαζί μας. Γυμνοὶ ἤλθαμεν εἰς τὸν κόσμον, γυμνοὶ καὶ θὰ τὸν ἀφήσωμεν μίαν ἡμέραν. Ἂς μάθωμεν λοιπὸν εἰς τὴν ὀλιγάρκειαν. Ἐφ’ ὅσον ἔχομεν τὴν τροφήν μας, τὴν ἐνδυμασίαν, τὴν στέγην, ἂς μένωμεν εὐχαριστημένοι καὶ ἂς μὴ γινώμεθα πλεονέκται.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής