Ἱ.Ν. Ἁγίων Μαρίνης καί Ἀντωνίου

---

Ὁμιλίες, κηρύγματα, καί ἄλλα πολυμέσα

---

Μήνυμα τῆς ἡμέρας

Λαυρεντίου ἀρχιδ., Ξύστου πάπα Ρ., Ἱππολύτου, μαρτύρ.

«Ἐὰν εἴπωμεν ὅτι ἁμαρτίαν οὐκ ἔχομεν, ἑαυτούς πλανῶμεν» (Α’ Ἰωάν. α’ 8).

Δὲν εἶναι δύσκολον νὰ εὑρεθοῦν ἄνθρωποι, ποὺ δὲν ἀναγνωρίζουν εἰς τὸν ἑαυτόν των καμμίαν ἐνοχὴν καὶ παρεκτροπὴν καὶ εὐθύνην. Δὲν παραδέχονται ὅτι εἶναι ἁμαρτωλοί· καὶ δι’ αὐτὸ δὲν αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκην νὰ μετανοήσουν, νὰ ζητήσουν τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, νὰ ἐργασθοῦν διὰ τὴν διόρθωσίν των. Εἶναι ἄνθρωποι, ποὺ πολὺ ὀλίγον προσέχουν εἰς τὸν ἑαυτόν των καὶ εἶναι προκατειλημμένοι μὲ μεγάλας ἰδέας διὰ τὰ προσόντα καὶ τὴν ἀξίαν των. Ὁ ἐγωΐστὴς ἄνθρωπος δὲν διακρίνει καὶ δὲν παραδέχεται εὔκολα τὰ σφάλματά του. Ἀσφαλῶς ἄλλοι τὰ βλέπουν καὶ ἴσως ἀναλαμβάνουν νὰ τοῦ τὰ ὑποδείξουν καὶ νὰ τὸν συμβουλεύσουν. Αὐτὸς ὅμως δὲν ἐννοεῖ νὰ δεχθῇ τὴν ὑπόδειξιν. Νομίζει ὅτι τὸν παρεξηγοῦν καὶ τὸν ἀδικοῦν. Ἀλλ’ ὅσοι νομίζουν ὅτι δὲν ἔχουν ἁμαρτίας, εὑρίσκονται εἰς πλάνην, πλάνην δὲ ὀλεθρίαν. Ὁμοιάζουν μὲ ἄνθρωπον, ποὺ πάσχει κατὰ τὸ σῶμα καὶ κινδυνεύει σοβαρῶς ἡ ὑγεία του, ἐνῷ αὐτὸς φαντάζεται ὅτι χαίρει ἄκραν ὑγείαν. Ἐφ’ ὅσον δὲ δὲν ἀναγνωρίζει τὴν ἁμαρτίαν του, εἶναι ἀδύνατον καὶ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ αὐτήν.

Ὀρθόδοξος Συναξαριστής